anoreksja kampania społeczna

Na przykład, nieklasyczne (tj., Nie-aktywujące a-GalCerC3) limfocyty T są zaangażowane w rozwój ostrego zapalenia wątroby w transgenicznym mysim modelu zakażenia HBV (14). Ponadto, badania syncytialnego wirusa oddechowego, wirusa opryszczki pospolitej, wirusa Coxsackie B3 i wirusa limfocytowego zapalenia opon mózgowych (LCMV) wykazały, że przebieg zakażenia zmienia się u myszy z niedoborem CD1d, co sugeruje możliwy udział CD1d w odpowiedziach antywirusowych (15. 17 ). Jednak ligandy kodowane przez wirusa dla CD1d nie zostały jeszcze odkryte, a związek między rozpoznaniem lipidów a infekcją wirusową nie był oczywisty. W rezultacie rola komórek z ograniczeniem CD1 w obronie przeciwwirusowej pozostaje słabo poznana. Jednym ze sposobów wnioskowania o biologicznej roli białka w odporności antywirusowej jest poszukiwanie wirusowych efektorów, które niszczą funkcję lub upośledzają ekspresję tego białka. Herpeswirusy opracowały kilka sposobów modulowania skierowanej przeciwko niemu odpowiedzi immunologicznej, w tym ekspresję białek, które blokują transporter związany z transporterem peptydów przetwarzających antygeny (TAP) i różne białka, które upośledzają montaż, transport lub stabilność MHC klasy I ( recenzja w odn. 18, 19). Duża liczba nadmiarowych inhibitorów MHC klasy I sugeruje ważną rolę CTL w obronie przed infekcją herpeswirusa. Podobnie, wiele wirusów opryszczki koduje białka, które upośledzają indukcję lub działanie IFN typu I (20-23), a ostatnio stwierdzono, że CMV koduje białka blokujące receptory aktywujące komórki NK (24). Mięsak opryszczkowy związany z mięsakiem Kaposiego (KSHV) to wirus limfotropowy B-limfocytów, który jest czynnikiem wywołującym co najmniej 2 choroby limfoproliferacyjne (pierwotny chłoniak wysiękowy i wieloośrodkowa choroba Castlemana), jak również mięsak Kaposiego, nowotwór pochodzenia śródbłonkowego (przegląd w ref. 25-27). Podobnie jak inni członkowie rodziny herpeswirusów, koduje białka blokujące ekspresję MHC klasy I na powierzchni komórki (28. 31). Są one znane jako modulator białek rozpoznawania immunologicznego (MIR); MIR1 i MIR2 są wyrażane podczas replikacji litycznej i są kodowane przez otwarte ramki odczytu K3 i K5, odpowiednio. Działają one jako ligazy ubikwitynowe związane z błoną komórkową, co prowadzi do ubikwitynacji ich docelowych białek na resztach lizyny w ich ogonach cytozolowych (32). Rezultatem tego ubi-quitination jest wzmocnienie endocytozy łańcucha docelowego i jego dostarczanie (przez ciało multivesicular) do lizosomu, gdzie jest on niszczony proteolitycznie (28, 30). Zarówno MIR1, jak i MIR2 zmniejszają poziomy powierzchni komórkowej MHC klasy I; MIR2 także selektywnie atakuje cząsteczki kostymulujące B7.2 i ICAM-1, które biorą udział w wzmacnianiu sygnalizacji komórek pomocniczych T (33, 34). Z tych działań można wywnioskować, że zarówno komórki T CTL, jak i CD4 mogą odgrywać ważną rolę w obronie gospodarza przed KSHV. Tutaj pokazujemy (a), że lityczna infekcja KSHV również zmniejsza ekspresję powierzchni CD1d; (b) że zarówno MIR1, jak i MIR2 mogą obniżyć CD1d; i (c) że ta zmiana w dół znacznie upośledza aktywację komórek T NK. Istnienie ścieżki do wirusowego uchylania się odpowiedzi limfocytów T z ograniczeniem CD1d sugeruje potencjalnie ważną rolę tych komórek T w kontrolowaniu tego zakażenia wirusem herpeswirusa. Wyniki Replikacja lityczna KSHV zmniejsza poziomy CD1d na powierzchni. W celu zbadania, w jaki sposób infekcja KSHV wpływa na ekspresję CD1d, analizowaliśmy ekspresję powierzchni komórkowej CD1d na komórkach chłoniaka BCBL-1, linii komórkowej, która jest latennie zakażona przez KSHV i normalnie eksprymuje tylko niewielki podzbiór genów wirusowych. Analiza cytometrii przepływowej tych komórek wykazała, że w ich nieindukowanym, latentnie zakażonym stanie wyrażają wysokie poziomy CD1d na swojej powierzchni (Figura 1A)
[więcej w: młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, nerwica serca objawy, napięciowe bóle głowy ]