jarosław kozera chirurg

Odwrotnie, inaktywacja p53 powoduje specyficzne defekty rozwoju embrionalnego zarodków Xenopus (43). Odpowiednio, aktywność p53 musi być utrzymywana pod ścisłą kontrolą, aby normalny rozwój został zakończony. Jakie mechanizmy kierują specyficzną dla różnicowania ekspresją p53 w korze nerek. Chociaż wyniki tego badania nie pozwalają nam w pełni odpowiedzieć na to pytanie, proponujemy kilka hipotez. Jedna możliwość może obejmować utratę represji transkrypcji. Jak wykazano w tym badaniu, Pax-2 i p53 wykazywały komplementarne wzorce dystrybucji odpowiednio w NZ i DZ. Czynnik transkrypcyjny Pax-2 ulega nadekspresji w nowotworach i komórkach progenitorowych nerek i wykazano, że tłumi promotor p53 w testach transfekcji transfekcyjnej (31). W związku z tym Pax-2 może ograniczać ekspresję przestrzenną p53 poprzez represję transkrypcji. Jednak obecność niewielkich ilości p53 w zrębie nerki w korze mózgowej i ciałach w kształcie litery S sugeruje, że Pax-2 może nie być wystarczający do pełnej represji p53 w NZ i mogą być również zaangażowane inne czynniki. Inny mechanizm może obejmować posttranslacyjną stabilizację białka p53 poprzez regulowaną fazowo fosforylację / acetylację lub inaktywację jego inhibitora, MDM2. Trwające badania w naszym laboratorium badają te możliwości. Fenotyp nerek obserwowany u młodych szczurów bez p53 jest zgodny z nieprawidłowym różnicowaniem terminalnym prowadzącym do przetrwałej i ektopowej proliferacji, dysgenezji rurkowej i nieprawidłowej przestrzennej ekspresji markerów różnicowania, takich jak RFG. Torbiele nerek obserwowane w p53. /. szczenięta przypominały te obserwowane w dysplazji wieloczynnikowej lub wrodzonym wodonerczu. Nieprawidłowości w rozwoju nerek (np. Torbiele) były czasem widoczne po wnikliwym badaniu nerek. Według naszej wiedzy ten fenotyp nerek nie został odnotowany u myszy pozbawionych p53. Nie jest jasne, dlaczego poprzednie badania nie wspomniały o tym fenotypie, ponieważ zmiany w morfologii nerek nie są subtelne. Oczywiście rozpowszechnienie i penetrację dysgenezji nerek może być zależne od genetycznego tła p53. /. myszy. Warto tutaj podkreślić, że oceny endogennej ekspresji RFG u myszy z niedoborem p53 są komplikowane przez obecność dysplazji i różnicowania, które mogą być związane z aktywacją równoległych lub alternatywnych szlaków regulatorowych. To może wyjaśnić, dlaczego nabłonek torbielowaty w p53. /. szczenięta wyrażają wysoki poziom B2R. Wada polaryzacji, która prowadzi do ekspresji Naum, K-ATPase-P (która pompuje Na + do torbieli), regulację w dół AQP-2 (która utrudnia wchłanianie wody przez wazopresynę) i zwiększenie B2R (co zwiększa Na + i wydalanie wody) powinny promować akumulację soli i wody w kanaliku, prowadząc do postępującej ekspansji torbieli. Paradygmat regulacji mediowanej przez p53 regulacji różnicowania nabłonka śródnabłonkowego nerki. Czynniki transkrypcyjne, które są używane podczas procesu różnicowania, można również wykorzystać do aktywacji genów dla specyficznych produktów tego typu komórek. Proponujemy, że różnicowanie komórek nabłonka nerkowego jest zaprogramowane do wyrażania rosnących poziomów p53, co z kolei stymuluje końcowy program różnicowania i ekspresję RFG (Figura 9). Po osiągnięciu końcowego różnicowania i dojrzewaniu zwierzęcia w niesprzężonym środowisku aktywność p53 spada, a inne czynniki muszą wziąć odpowiedzialność za utrzymanie zróżnicowanego fenotypu. Ważne jest, aby zaznaczyć, że ponieważ p53 jest wyrażany na całej długości różnicującego nefronu, mało prawdopodobne jest, aby p53 regulował wzór nefronu. Uważamy raczej, że głównym działaniem p53 jest promowanie specyfikacji różnicowania terminalnego
[hasła pokrewne: narośl na skórze, misy tybetańskie, mefedron cena ]