laryngolog dziecięcy warszawa forum

Stosując te podejścia, byliśmy w stanie zdefiniować przedziałową ekspresję p16INK4a i / lub Arf w wybranych tkankach ze starzejących się gryzoni (zestawione w Tabeli 1). Figura 2p16INK4a ekspresja w określonych przedziałach przez immunohistochemię i oczyszczanie komórek. (A) Barwienie immunoperoksydazą przeprowadzono na skrawkach zatopionych w parafinie linii komórek zarodkowych p16INK4a z niedoborem (KO), młodym WT (3,5 miesiąca) i WT (25 miesięcy) z użyciem przeciwciała anty-p16 INK4a. Pozytywnie wybarwione komórki wykazują zarówno ekspresję jądrową, jak i cytoplazmatyczną. GC, centrum rozrodcze. (B) Względne wskaźniki ekspresji (stary / młody, skala log2) p16INK4a w określonych przedziałach (średnia czystość> 94% dla wszystkich frakcji) szpiku kostnego (lin ., 2%, lin +, 97%), śledziona (B220 +, 48 %, Mac1 +, 9%, B220. Mac1 ., 22%) i węzeł chłonny. Gwiazdki wskazują, że ekspresja p16INK4a była niewykrywalna w tych populacjach komórek od młodych myszy, a zatem pokazano minimalne oszacowanie wzrostu krotności. Tabela Ekspresja p16INK4a w tkankach mysich (obecna praca) w porównaniu z opublikowanymi ludzkimi danymi IHC Ta analiza doprowadziła do kilku wniosków. Po pierwsze, w większości tkanek istniała dobra korelacja między ekspresją mRNA a ekspresją białka. Wyjątkiem jednak było płuco, w którym ekspresja RNA p16 INK4a nawet u młodych myszy była wyższa w wartościach bezwzględnych niż w kilku tkankach od starych myszy (Figura 1B), ale ekspresja białka nie została wykryta przez IHC ani immunoprecypitację. Analiza zachodnia (nie pokazano). ). Ten wynik można przypisać albo regulacji translacyjnej p16INK4a (29), albo zmniejszeniu stabilności białka w tej tkance. Ponadto wykryliśmy ekspresję p16INK4a w różnych typach komórek, w tym nabłonku nabłonka (np. Kory nerkowej), mezenchymie (z macicy), limfocytach (w śledzionie i węzłach chłonnych) i wyspecjalizowanych wydzielniczych tkankach endokrynnych (np. wysepka trzustkowa i nadnercza) (Figura 2, A i B, Tabela 1). Na przykład w macicy zaobserwowano wyraźną ekspresję p16INK4a w zrębie starzejących się myszy, ale w mniejszym stopniu IHC w nabłonku macicy. W nerkach zauważono wyraźny wzrost ekspresji w kanalikach korowych, z wykrywalną, ale znacznie mniejszą ekspresją w rdzeniu i kłębuszkach nerkowych. W śledzionie zaobserwowano zwiększoną ekspresję p16 INK4a zarówno w przedziałach zrębu (pulpa czerwona), jak i limfocytów (biała miazga), chociaż była ona większa w podścielisku (Figura 2, A i B). Łącznie dane te sugerują, że ekspresja mRNA i białka p16INK4a wzrasta w komórkach o różnym pochodzeniu histogenetycznym ze starzeniem. Wyniki te wskazują, że ekspresję locus Ink4a / Arf można indukować w wielu, jeśli nie w większości, typach komórek in vivo, co sugerowałyby powiązane obserwacje in vitro (7. 12), jak również rola locus w tłumienie szerokiej gamy typów nowotworów (30). Aby umożliwić kwantyfikację ekspresji p16INK4a w przedziałach, pobrano narządy krwiotwórcze i oczyszczono określone typy komórek (Figura 2B). Ekspresja p16INK4a wzrastała wraz ze starzeniem się zarówno w zrębie stromalnym, jak i komórkowym (głównie w komórkach T), w węzłach chłonnych, ale w większym stopniu w zrębie (42-krotnie w porównaniu do 13-krotnym). Podobnie zarówno zrębowe, jak i komórkowe przedziały śledziony wykazały zwiększoną ekspresję p16 INK4a ze starzeniem (15-krotnie vs. 5-krotnie). Wśród śledzionowych elementów komórkowych dominujący wzrost zaobserwowano w limfocytach (B220 +, 48% wszystkich komórek śledziony) i komórkach, które nie eksprymowały markerów limfocytów B lub szpikowych (podwójny negatywny dla Mac1 i B220, 22% komórek), podczas gdy małe wzrost obserwowano w przegrodach szpikowych (Mac1 +, 9% komórek). Na koniec porównaliśmy ekspresję p16INK4a i Arf w ujemnych liniowo (2%) w porównaniu z liniowymi komórkami szpiku kostnego (98%)
[podobne: miód rzepakowy właściwości, misy tybetańskie, olx ostrowiec sw ]