Przeżycie długoterminowe i późne zgony po allogenicznym przeszczepie szpiku kostnego ad 5

Względne ryzyko późnej śmierci u pacjentów z ostrą białaczką szpikową w ciągłym całkowitym remisji po dwóch latach od transplantacji. Tabela 4. Tabela 4. Względne ryzyko późnej śmierci u pacjentów z ostrą białaczką limfoblastyczną w ciągłym całkowitym remisji po dwóch latach od transplantacji. Tabela 5. Tabela 5. Względne ryzyko późnej śmierci u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową w ciągłym całkowitym remisji po dwóch latach od transplantacji. Tabela 6. Tabela 6. Względne ryzyko późnej śmierci wśród pacjentów żyjących dwa lata po transplantacji z powodu niedokrwistości aplastycznej. Wyniki wielozmiennowych analiz czynników ryzyka późnej śmierci podsumowano w Tabelach 3, 4, 5 i 6. Pacjenci z zaawansowaną białaczką przed przeszczepieniem byli istotnie bardziej narażeni na późną śmierć, niezależnie od tego, czy śmierć była związana, czy nie nawrotu, niż u pacjentów, u których wystąpiła białaczka we wczesnym stadium. Wśród pacjentów, którzy przeszli transplantację z powodu AML, ci, którzy mieli czynną przewlekłą GVHD dwa lata po przeszczepie, mieli ryzyko śmierci późnej niezwiązanej z nawrotem, która była ponad trzykrotnie wyższa niż u pacjentów bez GVHD (Tabela 3). Wśród pacjentów, którzy otrzymali przeszczep dla ALL, starszy wiek był zwykle związany ze zwiększonym ryzykiem późnej śmierci z powodu nawrotu lub innych przyczyn; przeszczep od dawczyni płci męskiej do męskiego biorcy i schematy kondycjonowania, które obejmowały napromienianie całego ciała pojedynczą dawką 10 Gy lub więcej, wiązały się z większym ryzykiem zgonów niezwiązanych z nawrotem (Tabela 4). Wśród pacjentów, którzy otrzymali przeszczepienie CML, ci, którzy otrzymali przeszczep zubożonych o komórki T mieli wyższe ryzyko śmierci związanej z nawrotem niż ci, których przeszczepy nie były pozbawione komórek T; pacjenci z czynną przewlekłą GVHD lub wcześniejszą ostrą GVHD mieli wyższe ryzyko zgonu nie z powodu nawrotu (Tabela 5). Wreszcie wśród pacjentów, którzy przeszli transplantację z powodu niedokrwistości aplastycznej, transplantacja ponad rok po rozpoznaniu, ostra GVHD i aktywna przewlekła GVHD dwa lata po transplantacji były niezależnymi czynnikami ryzyka późnej śmierci (Tabela 6). Spośród 6012 pacjentów, którzy żyli przy ostatnim kontakcie, wyniki punktacji Karnofsky były dostępne dla 4201 (70 procent). Wśród tych 4201 pacjentów, wynik Karnofsky wynosił 100 dla 64 procent, 90 dla 21 procent, 80 dla 9 procent, 70 dla 4 procent i mniej niż 70 dla 2 procent. Ten rozkład wyników był względnie stały w czasie; oznacza to, że proporcje pacjentów z wynikami powyżej 80 w 2 latach i 10 lat po przeszczepie były podobne. Punktacja Karnofskiego poniżej 90 została zgłoszona przez 14 procent pacjentów z AML, 11 procent osób z ALL, 19 procent osób z CML i 12 procent osób z niedokrwistością aplastyczną (P = 0,001 dla porównania w zależności od choroby) . Spośród 3448 pacjentów z białaczką, u których zgłoszono wyniki Karnofsky ego, nie było związku między wynikiem a stanem choroby przed przeszczepem. Pacjenci z aktywną przewlekłą GVHD dwa lata po przeszczepie byli istotnie bardziej podatni na punktację Karnofsky ego niższą niż 90 (32 procent) niż osoby bez przewlekłej GVHD lub z przewlekłą GVHD, która ustąpiła w ciągu dwóch lat po przeszczepie (7 procent i 13 procent , odpowiednio, P <0,001 dla obu porównań).
Dyskusja
Allogeniczny przeszczep szpiku kostnego wiąże się ze znacznym ryzykiem zgonu w ciągu pierwszych dwóch lat po zabiegu, 1,12,13, podczas gdy po dwóch latach krzywe przeżycia często osiągają plateau
[hasła pokrewne: Choroba Perthesa, suprasorb, oprogramowanie stomatologiczne ]
[patrz też: olx ostrowiec sw, napięciowe bóle głowy, napięciowy ból głowy ]