Wzmocnienie ramienia chromosomu 17q i niekorzystny wynik u pacjentów z nerwiakiem zarodkowym cd

Dane dotyczące 313 pacjentów z nerwiakiem zarodkowym, dla których ustalono status chromosomu 17 w komórkach nowotworowych, zebrano z sześciu ośrodków europejskich. Stopień zaawansowania nowotworu został sklasyfikowany zgodnie z międzynarodowym systemem oceny stopnia nerwiaka płaskiego.19. Podobne schematy leczenia zastosowano w różnych ośrodkach u pacjentów w tym samym wieku i z tym samym stadium choroby. Analiza genetyczna
Cztery ośrodki dostarczyły wyniki porównawczej hybrydyzacji genomowej. Pełny opis tej procedury opisano gdzie indziej. 10-14,20,21 W skrócie, DNA nowotworu i prawidłowy DNA z tkanki referencyjnej wyekstrahowano i wyznakowano przez translację nicka dla różnicowego wykrywania fluorescencji (fluoresceina w porównaniu z rodaminą). Równe ilości guza i referencyjnego DNA zmieszano i hybrydyzowano z limfocytami w metafazie. Obrazy zostały przechwycone przez kamerę do fotomulturowania, a oprogramowanie do analizy obrazu zostało użyte do obliczenia stosunku czerwonej do zielonej fluorescencji wzdłuż długości chromosomu. Eksperymenty kontrolne (konkurencyjna hybrydyzacja różnie etykietowanych próbek normalnego DNA) zostały przeprowadzone w celu ustalenia progów współczynnika fluorescencji dla uzyskania lub utraty regionów chromosomowych.
Trzy ośrodki wniosły wyniki z analizy cytogenetycznej uzupełnionej o fluorescencyjną hybrydyzację in situ. 9,15 Chromosomy przygotowano i paskowano zgodnie ze standardowymi protokołami. W niektórych przypadkach status chromosomu 17 potwierdzono przez fluorescencyjną hybrydyzację in situ komórek w metafazie, stosując farby chromosomowe 17 w połączeniu z sondą mieloperoksydazy Oncor, która mapuje do 17q21,3-q23, lub sondy drożdżowe z chromosomem sztucznym mapujące do 17q.
Sondy oncor dla TP53 (locus 17p13) lub centromer chromosomu 17 w połączeniu z różnie znakowaną sondą mieloperoksydazy zastosowano do hybrydyzacji fluorescencyjnej in situ w jednym centrum. Ustalenie względnej liczby czerwonych i zielonych sygnałów w jądrach nowotworu pozwala na odróżnienie zrównoważonego poziomu 17q od niezrównoważonego wzmocnienia (ryc. 1C, 1D i 1E).
Przykłady wyników uzyskanych za pomocą tych technik przedstawiono na fig. 1A, rysunku 1B, rysunku 1C, rysunku 1D, rysunku 1E, rysunku 1F, rysunku 1G i rysunku 1H. Czynniki genetyczne inne niż status 17q oceniano w poszczególnych ośrodkach za pomocą kombinacji technik. Status p oznaczono przez porównawczą hybrydyzację genomową lub hybrydyzację fluorescencyjną in situ z użyciem kombinacji sonicy pericentromerowej dla chromosomu z sondami pochodzącymi z regionu p36, 22 analizę markerów mikrosatelitarnych DNA przez łańcuchową reakcję polimerazy, 23 lub analiza cytogenetyczna. Status N-myc określono przez porównawczą hybrydyzację genomową, hybrydyzację fluorescencyjną in situ lub analizę Southerna, a ploidalność oznaczono za pomocą cytometrii przepływowej lub analizy cytogenetycznej.
Definicja statusu chromosomu 17
Stan chromosomu 17 określono jako 17q albo normalnie. Zysk 17q oznaczał zysk segmentu 17q21-qter. Charakterystyczne cechy wzmocnienia 17q były punktem przełomowym w 17q11-q21 i dodatkową kopią segmentu 17q dystalnie do tego punktu przerwania w chromosomalnym dopełnieniu komórki, powodując wzrost liczby kopii dystalnych 17q w porównaniu z 17p
[hasła pokrewne: polyporus, citalopram, diklofenak ]
[hasła pokrewne: mielopatia, mielopatia szyjna, olx solec kujawski ]